BREMEN Jazzahead 2018

Mooie dagen in Bremen
Jazzahead! is de jaarlijkse internationale beurs in het Duitse Bremen, waar jazzmuziek wordt gepromoot en verhandeld. In een gigantisch gebouw met stands uit meer dan 60 landen, tot en met Estland en Azerbeidjan. De focus lag dit jaar op jazz uit Polen. Een enorme stand en veel optredens en presentaties.
Bremen is een grote ontmoetingsplaats voor muzikanten, concertorganisatoren, platenmensen en  producers.

En je kunt er uiteraard ook naar jazz luisteren. Uit Nederland waren er een paar interessante optredens:

Hermine Deurloo, met haar mondharmonica en Rembrandt Frerichs piano, Vinsent Planjer drums en
Benjamin Glorieux cello. Ze speelden eigen composities en wisten het publiek te boeien en te ontroeren, tot en met het slot: een korte impressie van Jacques Brels Ne me quitte pas.

Heel vrolijk was het optreden van pianist Jasper van 't Hof

Met Paul Heller tenorsaxofoon, Bodek Janke drums, Jörg Brinkmann cello

Bodek Janke (geboren in Polen), de beste drummer die we in lang hoorden.


Het leek een beetje spijtig om bij mooi zomerweer steeds binnen in donkere benauwde zalen naar muziek te luisteren, maar tussendoor kon je op een sfeervol terras onder de bloesembomen van een drankje genieten.

DUBBEL FEEST MET HET JOC

Het Jazz Orchestra of the Concertgebouw (JOC) bestaat twintig jaar. 

Dat werd gevierd met twee feestelijke concerten in het Amsterdamse Concertgebouw.

Op zaterdag 29 juli werd de honderdste geboortedag van Ella Fitzgerald herdacht met een prachtig concert waarbij de Amerikaanse zangeres Patti Austin songs bracht die Ella destijds gezongen heeft, zoals A Tisket, A Tasket, The Man I Love en How High The Moon.

Vooraf sprak Bert Vuijsje even namens het Nederlands Jazz Archief. De opnamen van Ella Fitzgerald in het Amsterdamse Concertgebouw uit 1957 en 1960 zijn door het NJA voor het eerst uitgebracht. De cd Ella Fitzgerald: 's Wonderful kreeg in de Volkskrant, NRC Handelsblad en De Telegraaf  5 sterren en is nu te koop.

 

Een dag later, zondag 30 juli, was er een  Jubileumfeest Onder Vrienden.

De vrienden zijn solisten met wie de orkestleden in de afgelopen twintig jaar een speciale band hebben opgebouwd, een generatie musici met wie zij geschiedenis hebben geschreven, maar ook een jonge generatie solisten met wie zij nieuwe wegen gaan inslaan.
Er werd ook nieuw werk gespeeld, soms gecomponeerd door orkestleden, zoals Martijn van Iterson.

De gastsolisten waren zangeres Madeline Bell, fluitist Ronald Snijders, zangeres Simin Tander, de altsaxofonisten Tineke Postma en Ben van Gelder, en gitarist Reinier Baas.

De vaste dirigent van het JOC, de zwierige Amerikaan Dennis Mackrel, werd afgewisseld door Rob Horsting, die het JOC leidt bij de concerten in de zondagmiddagserie in Hotel Arena.
En bij dit jubileumconcert kon natuurlijk de oorspronkelijke dirigent Henk Meutgeert niet ontbreken.

Het waren twee mooie memorabele avonden. Wij wensen het orkest nog een mooi verder leven toe.

BRANFORD MARSALIS IN HET CONCERTGEBOUW

Op vrijdag 21 juli genoten wij van een fantastisch optreden in het Amsterdamse Concertgebouw van Branford Marsalis met zijn band: Joey Calderazzo piano, Eric Revis bas en Justin Faulkner drums.
De zanger, Kurt Elling, kon in het begin de zaal niet zo te boeien, maar in de song 'Practical Arrangement' van Sting wist hij in een prachtige verstilde sfeer een half uur lang het publiek tot geconcentreerde aandacht te brengen.
Van de toegiften maakten ze een waar spektakel, eerst Marsalis op tenorsax samen met alleen Kurt Elling in 'I'm A Fool To Want You', en daarna met de hele groep 'St. James Infirmary'. Branford Marsalis komt immers uit New Orleans.
Tot mijn spijt heb ik niet meer foto's kunnen maken. Een dame achter mij kon het licht van mijn telefoontje niet verdragen, zodat ze me voortdurend irritant op de schouder porde, terwijl in de zaal overal telefoontjes in actie te zien waren. Volgende keer beter, hoop ik.

TROMMELEN IN DE JAZZKERK

Weer zo'n fantastisch initiatief van Joost Patocka: in het landelijke Noord-Hollandse dorpje Aartswoud - waar hij sinds een paar jaar woont samen met zijn vrouw Francien van Tuinen en hun kinderen - organiseert hij regelmatig bijzondere jazzevenementen.

















Op zaterdag 3 juni was daar het eerste Trommelfestival. Jazz met focus op drummers.
En natuurlijk was het in dat prachtige kerkje uit 1880, ook wel genaamd Stompetoren. Er werd gespeeld door de Duitse slagwerker Jochen Rueckert en vier Nederlandse topdrummers: Han Bennink, Martijn Vink, Wouter Kühne en natuurlijk Joost Patocka zelf.


Binnen is een podium gemaakt met als decor een wand van platenhoezen.

De feestelijke dag werd geopend door speaker Wilfried de Jong, die een drumsolo van Max Roach stijlvol zichtbaar maakte met een strak dansje.

De eerste band was van drummer Jochen Rueckert, met saxofonist Mark Turner, gitarist Lage Lund en bassist Matt Penman.

Een speciale prijs voor jonge drummers werd door Joost Patocka uitgereikt aan de 21-jarige Wouter Kühne. De prijs is een 'brush' die tot kunstwerk is gemaakt door Han Bennink. 

Van de beroemde firma Zildjian was er ook nog een mooi cymbal voor de prijswinnaar.

Met zijn eigen trio demonstreerde Wouter Kühne hoe weergaloos goed hij nu al is. Samen met Gideon Tazelaar op tenor en Ties Laarakker op bas. 

Joost Patocka speelde met (bas)klarinettist Joris Roelofs, tenorist Lluc Casares Alcobé, altist Ben van Gelder en bassist Sean Fasciani. Onder meer twee composities van Misha Mengelberg en een prachtige vertolking van Duke Ellingtons Isfahan.

Dit superleuke festival verdient volgend jaar zeker voortzetting.

JOC IN DE KAPEL: GET ME TO THE CHURCH

Een mooie middag in de monumentale kapel van Hotel Arena in Amsterdam.
Het Jazz Orchestra of the Concertgebouw (JOC) speelde op zondag 21 mei composities van de bandleden Joris Roelofs en Martijn van Iterson.
Het geheel werd geestrijk aan elkaar gepraat door de Vlaamse presentator en dichter Lucas De Man.

Joris Roelofs is lead-alt van het orkest, maar speelt ook weergaloos basklarinet.

Juan Martinez is op bariton het fundament van de saxofoongroep en tevens de artistiek directeur van het JOC.

Rob Horsting, hier voor het podium, was deze middag de dirigent. Hij arrangeert ook veel voor het orkest.
Het was het begin van een serie zondagmiddagconcerten in de kapel van Arena, die veel voor de toekomst belooft.

CHICK COREA IN AMSTERDAM

De kranten schreven er niet zo lovend over, maar ik vond het toch een ouderwets mooie avond op woensdag 10 mei 2017 in het Amsterdamse Concertgebouw.

Chick Corea piano, Eddie Gomez bas en Brian Blade drums speelden geroutineerd maar zeer professioneel, al klonk het soms misschien een beetje gelikt.

Chick Corea was voor de pauze keurig gekleed in een pak, na de pauze in vlotte jeans.

Bij de toegift kwam plotseling de beroemde Amerikaanse klassieke klarinettist Richard Stoltzman een nummertje meespelen, een gevoelvol Blue Monk.
 



 


Tot slot speelde het trio nog Corea's grote succesnummer Spain, ingeleid door het Concierto de Aranjuez.

JAZZ AHEAD! BREMEN APRIL 2017

Jazzahead! is een jaarlijkse internationale beurs in het Duitse Bremen, waar jazzmuziek wordt gepromoot en verhandeld. In een gigantisch gebouw, zoiets als de RAI, staan stands uit meer dan 100 landen, tot en met Estland en Azerbeidjan. Het is een grote ontmoetingsplaats voor muzikanten, concertorganisatoren, platenmensen en  producers.

Op diverse podia treden jazzbandjes op, een van de leukste vonden wij het Duitse trio Elf. Dat speelde verrassende eigen composities met een harde funk-beat en liet het publiek aan het eind kiezen uit twee covers: van Kraftwerk of van de Duitse punkgroep Blink-182. Kraftwerk won.

Hoog in de lucht midden tussen de stands hing zomaar (?) een gigantisch portret van de grootste jazz-ster ever, Miles Davis

Voor ons was het absolute hoogtepunt het optreden tijdens de Clubnight in een keldertje bij het conservatorium van Bremen: onze eigen Ack van Rooyen met een prima band.
Ack van Rooyen bugel, Rob van Bavel piano, Jeroen Manders tenorsaxofoon, Erik Robaart bas en Wim Kegel drums.

 

87 is Ack van Rooyen nu, maar hij speelt nog altijd met warmte en creativiteit. Ook zijn repertoire is verre van gemakzuchtig: na zijn favoriete opener The Touch Of Your Lips waagde hij zich ook aan tamelijk onbekende composities van Kenny Wheeler en Niels-Henning Orsted Pedersen.
Het was een memorabele afsluiting van een mooi lang jazzweekend.