BREMEN EEN BRUISENDE STAD

JAZZAHEAD was eind april weer in Bremen.

Een grote jaarlijkse jazzbeurs waarop bands en bandjes en jazz-organisaties uit de hele wereld zich presenteren.

Er waren honderden stands, waaronder ook een aantal Nederlandse.

In tientallen showcase-concerten konden bands uit de hele wereld zich in een half uur presenteren.

Een uitschieter was het Nederlandse trio Kapok in de ongewone bezetting: hoorn, gitaar en drums. Morris Kliphuis, Timon Koomen en Remco Menting oogstten gejuich met hun frisse, verrassende en swingende spel.

De Deen Aske Drasbaek maakte indruk met zijn fraaie spel op de  baritonsaxofoon.

En voor wie het binnen in de gigantische drukke Messe even gezien had waren er op het grote plein in het centrum nog altijd de legendarische Bremer Stadt Musikanten.

Vreemd genoeg valt JazzAhead ieder jaar altijd precies in het aspergeseizoen.

Dus dat was ook weer genieten.

Volgend jaar zijn we hopelijk weer van de partij.

BERT'S VERJAARDAG

Ook dit jaar vierde Bert zijn verjaardag drie keer:

Eerst met een borrel voor de Duyncroft vrienden,

daarna met de kinderen en kleinkinderen,
en ten slotte zoals ieder jaar in Café Bern met onze stamtafel.

Op vrijdagavond een borrel met prikwijn op het terras van ons huisje op Duyncroft - een tafel met hapjes:

een kip-walnoten salade van Claudia Roden,

een quiche met zalm,
minipasteitjes met venkel en champignons (volgens Frères Roux),
eitjes met tapenade en rode pesto,
en uiteraard een kaasplateau .

Met de kinderen en kleinkinderen gingen we zondag gezellig lunchen en spelen  (midget golf!) in ons favoriete restaurant Natuurlijk. Dat is het kindvriendelijkste restaurant van Nederland - en het zit dus op zondag vol met ouders, grootouders en vooral rondrennende en gillende kinderen.

Er waren pannekoeken voor de kleintjes en hamburgers (alle mannen en Sonny).

Ten slotte vierden we op maandag Bert's verjaardag nog eens met onze vaste vriendentafel in Bern.

We dronken heerlijke echte champagne: Tattinger, dus geen ordinaire 'prikwijn'.

We vierden tegelijk ook de verjaardag van Oebele.

Alexandra had heerlijke traditionele Yemenitische lamssoep gemaakt.

Verder was er uiteraard Entrecôte Café Bern en Steak au poivre, en voor de liefhebbers Emincé de veau.

Bert kan tevreden op zijn verjaardag terugkijken.

ZONDAGSE JAZZ IN WELLING

Ongeveer eens in de maand kunnen we in het bekende café Welling, achter het Concertgebouw in de Johannes Verhulststraat, genieten van jazz met Theo Loevendie en zijn Wellingtonians, en elke keer een bijzondere gast.






Afgelopen zondag was het Michael Moore, de Amerikaanse saxofonist en klarinettist die al jaren een belangrijke steunpilaar van het ICP Orchestra is.

De Wellingtonians zijn:
Maarten van der Grinten gitaar,
Mark Haanstra bas, en Joost Lijbaart drums.
Theo Loevendie zelf op sopraansaxofoon.

En er is steevast een optreden van zangeres/ barkeepster Elske.

Vaste bezoeker en vriend is Han de Vries, vroeger hoboïst in het Concertgebouw Orkest.

Toch staat naast de deur van Café Welling nog altijd dit mooie symbooltje.

N.B. de toegang is gratis.

MONK INSIDE OUT

Het Clazz Ensemble gaf zaterdag 15 maart het slotconcert van hun eerste tournee met het project Monk Inside Out, met composities die zijn geïnspireerd door de muziek van Thelonious Monk.

Hun spel was verweven met film- en videobeelden van Monk in Parijs, Kopenhagen en ten huize van de barones Pannonica de Koenigswarter de Rothschild aan de overkant van de Hudson River, uitkijkend op Manhattan.

Met composities van o.a. Frank Carlberg, Maud Sauer, Dick de Graaf en Arend Niks werd het een even gevarieerde als boeiende avond.

JAZZ UIT DE TIJD VAN DE JAZZ

Op zaterdag 8 maart speelde in het Amsterdamse Bimhuis het Rein de Graaff-trio met drie blazers ouderwetse moderne jazz.

Rein stelt zelf zijn muzikanten voor:

Eric Ineke drums, Marius Beets bas,

Benjamin Herman altsaxofoon, Abraham Burton tenorsaxofoon en Jon Marshall trompet.

en natuurlijk Rein de Graaff, piano.

Op vrijdagmiddag, een dag eerder, werd in hetzelfde Bimhuis een tentoonstelling geopend van jazzfoto's van Ton van Wageningen. Hij was in de jaren zestig de onafscheidelijke vriend van Michiel de Ruyter en maakte de fraaiste foto's van alle belangrijke jazzevenementen. Nu woont hij al jaren in Canada, maar zijn werk heeft nog steeds die tijdloze kwaliteit.

De expositie werd geopend door Bert Vuijsje, die van velen waardering kreeg voor zijn toespraak.

De tentoonstelling was prachtig verzorgd door Kees Koedam en Francesca Patella.

En vanuit het restaurant het onvergetelijke uitzicht over het IJ

AFTERNOON IN PARIS

We waren in Parijs om mijn verjaardag te vieren en om oude vrienden uit New York te ontmoeten.

En natuurlijk was er jazz en natuurlijk was er heerlijk eten.

Het is moeilijk om alle Franse verleidingen te weerstaan.

Ondanks goede voornemens at ik toch foie gras

en ook mijn favoriete dessert - hoe tuttig ook: crème brulée

En natuurlijk was er jazz: op zondagmiddag een concert in een schilderachtig oud theatertje, een curieus optreden door de zoon van Sidney Bechet, Daniel, zelf een middelmatige drummer, met een solist die op de oude sopraansaxofoon van zijn vader speelde. Gezellige muziek, maar wel een beetje oubollig.

 

Ons hotel was vlakbij Bastille. Daar is op zondagochtend een fantastische markt.

Een overvloed aan lekkernijen die je bij ons niet zo vaak ziet, zoals rougets en coquilles.

 

Er stond natuurlijk ook een slager en een paella-man.

En we gingen eten en drinken bij onze vrienden James Lincoln Collier en zijn vrouw Ida.

Alles bij elkaar een mooie verjaardag.