A GREAT DAY IN AMSTERDAM

Op zaterdag 9 mei werd de derde Vriendendag van het Nederlands Jazz Archief gehouden in het Amsterdamse Bethaniënklooster.
Veel jazzliefhebbers en oude vrienden kwamen om naar muziek te luisteren en elkaar te ontmoeten.

Ado Broodboom, Ack van Rooyen en Bert Vuijsje

De dag werd geopend door Paul Gompes, de directeur van het archief.

Trompettist Ack van Rooyen  werd geïnterviewd door Bert Vuijsje. Ze spraken over zijn leven en muziek.
Op de geprojecteerde foto het Rob Pronk Boptet anno 1950, met Ack van Rooyen en zijn ook trompet spelende broer Jerry, zangeres Babes Pronk en Rob Pronk achter de piano.

Dezer dagen zijn twee Nederlandse jazzbiografieën gepubliceerd.
Frank Jochemsen sprak met Jeroen de Valk, auteur van
"Hé vogel, wanneer spelen we weer? - Het muzikale leven van John Engels",
en met Marie-Claire Melzer en Marieke Klomp, die de biografie "Boy Edgar: Het dubbelleven van een alleskunner" publiceerden.

Eerder op de dag interviewde Paul Gompes Kevin van den Elzen, leider en drummer van de Dutch Concert Big Band, die zich toelegt op muziek van Nederlandse componisten en arrangeurs.

De techniek werd uitstekend verzorgd door Jan Brouwer

In de pauze een signeersessie met de auteurs, die flink wat boeken verkochten.

Ten slotte, voordat de muziek ging beginnen, stelde Bert Vuijsje, die nu terugtreedt als voorzitter van de Stichting Nederlands Jazz Archief, de nieuwe voorzitter voor: Cees Hamelink.
Hij is emeritus hoogleraar internationale communicatie aan de Universiteit van Amsterdam en emeritus hoogleraar media. Hij was de oorspronkelijke bassist in het trio van Louis van Dijk, dat in 1961 het Loosdrecht Jazz Concours won. Sinds 2008 vormt hij samen met zangeres Tamara Hoekwater de kern van het Bourgondisch Combo. Hij was voorzitter van Amsterdam World Jazz City 2014. Bert Vuijsje blijft in het bestuur als vice-voorzitter.

De sfeervolle Vriendendag werd afgesloten met een swingend optreden van het
Ben van den Dungen Quartet:
Ben van den Dungen, saxen,
Miguel Rodríguez, piano,
Marius Beets, bas,
en Gijs Dijkhuizen, drums.

Het was een mooie dag.
Het Nederlands Jazz Archief hoopt volgend jaar weer een Vriendendag te organiseren.
Uiteraard weer in het historische Bethaniënklooster in Amsterdam.

BENEFIET VOOR HET NEDERLANDS JAZZ ARCHIEF

Het derde jaarlijkse Benefietconcert voor het Nederlands Jazz Archief op 7 december in het Amsterdamse Bimhuis was een aaneenschakeling van hoogtepunten.
Het begon al met de fantastische Dutch Concert Big Band onder leiding van drummer Kevin van den Elzen.
Daar trad als eerste solist op Ack van Rooyen (bijna 85), die liet horen dat jazz niet alleen de muziek van de jeugd is, maar ook van de eeuwige jeugd.

En ook de tweede solist, zangeres Fay Claassen, toonde vuur en klasse.
Ze begon sfeervol met My Funny Valentine, in duo met pianist Bert van den Brink.
Daarna zong ze nog twee nummers met de big band.

Het trio waarmee Theo Loevendie op zondagmiddagen in café Welling optreedt, de Wellingtonians, stond hierna op het programma. Helaas mag Loevendie op doktersadvies voorlopig niet meer blazen. Hij werd uitstekend vervangen door tenorist Yuri Honing, die tot besluit ook nog samen met Ack van Rooyen liet horen hoe leuk jazz is.

Theo Loevendie dirigeerde de Dutch Concert Big Band die zijn legendarische compositie Finch Eye (Vinkenoog) uitvoerde. Hier vertelt hij over zijn carrière.

De avond werd gepresenteerd door Koen Schouten,
Hier in gesprek met de directeur van het Nederlands Jazz Archief Paul Gompes.

Na de pauze een absoluut hoogtepunt: drie fameuze toppers van de Nederlandse jazzpiano:
Bert van den Brink, Guus Janssen en Rein de Graaff speelden samen op 2 vleugels en 1 piano drie stukken: Lennie's Pennies (uit het repertoire van Lennie Tristano), A Night In Tunisia en
What Is This Thing Called Love (inclusief Hot House).

De concert werd swingend afgesloten door de Hans Dulfer Band.

Eerder was de avond geopend met een sponsor-diner, voortreffelijk verzorgd door Sodexo,

De prachtig gedekte tafels in het restaurant met uitzicht op het nachtelijke IJ en de stijlvolle amuses.

Het menu bestond uit gerookte zalm vooraf, steak als hoofdgerecht en een schilderij als toetje.

Het diner werd muzikaal sfeervol ondersteund door Pigalle44, gespecialiseerd in Django-jazz.

HAPPY BIRTHDAY LOUIS VAN DIJK

Op vrijdag 28 november was er een muzikale feestavond rondom Louis van Dijk in de prachtige Bernard Haitink-zaal in het Conservatorium van Amsterdam. De dag ervoor had hij zijn 73ste verjaardag gevierd.
Het was een van de vele mooie evenementen in het kader van Amsterdam Jazz City 2014.

Hier speelt Louis van Dijk met zijn beroemde trio: Jacques Schols, bas en John Engels, drums.

De avond werd geopend door de Junior Jazz Unlimited Big Band onder leiding van Peter Guidi.
Dit zijn piepjonge leerlingen van de Muziekschool Amsterdam, onder wie de saxofoontalenten Joell Wilson en Daniel Keller. Er zaten veel meisjes in het orkest, zoals baritonsaxofoniste Senna Benaissa.

Vervolgens speelde de groep van tenorsaxofonist Lluc Casares (geen foto)

en het Peter Beets Trio met Marius Beets, bas en Joost van Schaik, drums

De avond werd gepresenteerd door Tamara Hoekwater, die we natuurlijk al kennen als zangeres.

Louis van Dijk kreeg ook een prijs. Deze Louis van Dijk Award werd de eerste keer aan hemzelf uitgereikt. Vanaf 2015 is het een jaarlijkse onderscheiding voor veelbelovende jonge jazzcomponisten en -arrangeurs.
Het  beeldje plus oorkonde werd uitgereikt door initiatiefnemer Cees Hamelink, een emeritus hoogleraar die lang geleden bas speelde in het eerste trio van Louis van Dijk.

Tot slot speelden Louis van Dijk en Peter Beets op twee vleugels een vlammend duet: Strike Up The Band van George Gershwin.

DENISE IS ELLA

Denise Jannah, 'Lady of Jazz', kruipt in de huid van Ella Fitzgerald, 'Queen of Jazz'.

In een prachtige show staat Denise  alleen op het podium met pianist Danny van Kessel.

Ze zingt onder meer Lady Be Good, My Heart Belongs To Daddy, That Old Black Magic en Nature Boy.

Tussen de songs door vertelt ze het verhaal van het leven en de carrière vol ups en downs van Ella Fitzgerald.

Om het historische effect te versterken trekt ze spelenderwijs tijdens de voorstelling een andere jurk aan.






















Een hoogtepunt is Basin Street Blues. Terwijl op de achtergrond een projectie van Louis Armstrong getoond wordt, zingt Denise een duet met zichzelf, waarbij ze de rollen van Ella en Louis meesterlijk afwisselt.

Gaat dat zien, nog tot half december in verschillende Nederlandse steden.

JAZZFOTO'S UIT DE TIJD VAN DE JAZZ

In Edam, aan het IJsselmeer, iets ten noorden van Volendam, ligt aan het water een zeilerspaviljoen waar 's winters een jazzclub is gevestigd: Mahogany Hall Jazzclub.

Hier treden vaak combo's van grote reputatie op,
bijvoorbeeld op 30 oktober Peter Beets
en op 20 november Michiel Borstlap.
Daarnaast zijn er regelmatig tentoonstellingen van jazzfoto's en jazzkunst.



Op zondag 12 oktober werd  een fototentoonstelling geopend.
Nachtwerk: jazzfoto's van Ronald Hoeben.
De meeste foto's zijn genomen in de jaren zeventig en tachtig.
Er hangen prachtige zwartwit portretten van onder anderen Stan Getz, Gerry Mulligan, Miles Davis, Count Basie, Charles Mingus en ook een paar grote kleurenfoto's.
Veel van deze foto's zijn verschenen in de Haagse Post bij stukken van Bert Vuijsje.


Het openingswoord werd gesproken door Martin Schouten, die jazzverhalen voorlas uit zijn nieuwe boek Kippensoep met Cor.




Daarna sprak Ronald Hoeben zelf een kort woordje vol ironische zelf-depreciatie.
Op de achtergrond de kleurenfoto van Rahsaan Roland Kirk met zijn vele saxofoons.

De middag werd muzikaal opgevrolijkt door Clous van Mechelen (met gipsbeen) piano en zang, en Rinus Groeneveld op tenorsaxofoon.

Er was nog een andere fotograaf aanwezig die zich onder meer op jazz specialiseert: Pieter Boersma - hier zie je hem in actie.

En natuurlijk was er, zoals altijd, een tafel waar je cd's van het Nederlands Archief kon kopen bij Bert Vuijsje.

De tentoonstelling Nachtwerk: jazzfoto's van Ronald Hoeben is nog tot 21 december te bekijken - tijdens concerten - in de Mahogany Hall Jazzclub, Zeevangszeedijk 7a in Edam.

Foto bovenaan: Zoot Sims, Concertgebouw Amsterdam, 26 februari 1971.

ONTROERENDE CD VAN TAMARA EN CEES

Der eerste Nederlandstalige jazz-cd  Ik zei ja van zangeres Tamara Hoekwater en Cees Hamelink werd gepresenteerd.
Samen met de  andere knappe mannen van het Bourgondisch Combo gaven ze een voorproefje op 3 oktober in de Amsterdamse Academische Club.







   




























De CD is opgedragen aan Seija, de vrouw van Cees Hamelink, die vorig jaar overleed.




Er staan louter Nederlandstalige nummers op, alle teksten zijn van de hand van Cees Hamelink, maar de muziek komt meestal uit het American Songbook.
Alleen het eerste nummer Voor Seija is instrumentaal. 
De teksten van de liedjes waren vaak zó raak, en de uitvoering door Tamara Hoekwater was zo doorleefd, dat je de ontroering onder het publiek kon voelen.


Op de CD staan echte juweeltjes, zoals Vragen  (In the Wee Small Hours of the Morning), vertaald door Cees Hamelink tot:
'In de uurtjes van de vroege ochtend  / als de wereld overal nog slaapt / dan dringt pas tot je door dat zij er niet meer is / en weet je weer hoe erg je haar nog mist'.
Daar kan niemand droge ogen bij houden.


Andere voorbeelden: Je moest het wel zijn - uiteraard It had to be you,  en  Of niet? Of niet? - That's All.








Cees Hamelink met zijn accordeon, Jacques Schols bas, en saxofonist Arthur Heuwekemeijer, die nooit zijn hoed af zet.






Een tevreden  glimlach van 'vader en dochter' - Cees' woorden.


De CD is verkrijgbaar via www.bourgondischcombo.com

en ook via http://www.tamara-hoekwater.nl