Jaren geleden reden we er bij toeval langs: de Ferme Madelonne.
Bert zag op een boerderij in the middle of nowhere, in de Ardennen, vlak bij Luxemburg, een bordje La Note Bleu en trapte op de rem.
Zo ontdekten we het jazzfestival van Gouvy. Organisator en bedenker is Claude Lentz.
In de boerderij een echte jazzclub waar alle groten gespeeld hebben:
Bill Evans, Dexter Gordon, Johnny Griffin en ga zo maar door.
Op het weiland een grote tent ('chapiteau') waar meer dan 1000 mensen op stoeltjes in passen.
De sfeer is ouderwets, een beetje Woodstock, en vooral zoals destijds Comblain-la-Tour.
Sinds die eerste keer zijn we er geregeld geweest, meestal met groot genoegen.
Dit jaar waren we er weer eens. Op vrijdagavond speelde Tom Harrell met zijn quintet. De autistische trompettist speelde mooie, maar soms wat eenvormige jazz.
Daarvóór zagen we een ons onbekend meisje uit New York (oorspronkelijk Oklahoma), dat klassieke jazzsongs zong en zichzelf enthousiast op de piano begeleidde: Champian Fulton.
Op zaterdag een vrolijk begin met de Luikse Swing Barons, waar een verbazend soepele danser het publiek tot meeklappen en meedansen wist te brengen.
Daarna doodgewaande legende Freddie Redd, vooral bekend door zijn muziek voor het junkie-toneelstuk The Connection. Hij speelde soms een weetje wankel, maar het was een grote verrassing om zijn hard-bop-composities nog eens live te horen.
Vervolgens het grootste genoegen van het festival: de 86-jarige Lou Donaldson met een kwarter waarin een schattig Japans meisje, Akiko Turuga, zeer goed Jimmy Smith naspeelde.
