woensdag 19 september 2012

VERRAST DOOR DE ALGARVE

We waren er allebei in geen 30 jaar geweest.
Misschien wel daardoor werden we prettig verrast door de Algarve.
Er was veel veranderd, met veel te veel betonblokken aan de kust, maar gelukkig zaten wij in een enclave van rust en beschaving.
Het was bijna iedere dag 30 graden, en we genoten van de zon, de zee, de vis, de Portugese wijn en het zwemmen.

Dit is het mooie zandstrand met rotsen en doorkijkjes, direct voor ons hotel.



















Wij eten altijd overal heerlijk, dus ook aan de Algarve.
Natuurlijk allereerst de vanzelfsprekende gegrilde sardientjes en makrelen.



























Maar er zijn ook veel interessantere schotels, zoals Cataplana. Een gemengd gerecht met vis en vlees en schelpjes, klaargemaakt in een speciale pan (de cataplana), waarin het ook wordt opgediend.













En we aten Bacalhau à Brás, een klassieke schotel van stokvis met ei en gefrituurde aardappelreepjes.
Het zag er bijzonder uit, maar we wisten niet zeker of we dit eigenlijk wel zo lekker vonden.





Het is altijd een plezier om je in een vreemd land in de toetjes te verdiepen.
Natuurlijk kun je niet alles proeven, maar je kunt het wel fotograferen.
In een pastelleria in Portimao worteltaart met walnoten,
amandeltaart met honing (die was heerlijk)
en een cheesecake met een gebakken schuimkop.
Een plaatselijke specialiteit zijn de marsepein hapjes.


Een vitrine in een Italiaans restaurant in Lagos:



Een Portugese specialiteit die je zeker moet proeven is 
rijstpudding met kaneel.
Voor de echte verslaafden is er soms een hele grote custard-achtige pudding, die Puddim heet.





Een uitstapje van de kust af, de bergen in naar het beeldschone 19de-eeuwse Caldas de Monchique, het Portugese Spa. Hier hadden we een heerlijke lunch op het gedistingeerde terras van restaurant 1692.





Er zijn nog steeds romantische vissersdorpjes, zoals Ferragudo tegenover Portimao aan de rivier.




















Hier aten we op onze laatste avond in een prachtig visrestaurant met uitzicht over de baai met lichtjes.
Aan de overkant de skyline van Portimao.




























vrijdag 24 augustus 2012

BERN-BERAAD IN DIASPORA - ZOMER 2012





Iedere maandag komt in Café Bern het 'Bern-beraad' bijeen.
We eten samen en discussiëren over de politiek, de laatste roddels en het leven zelf.


In augustus is Bern gesloten en dan zoekt Bern-beraad iedere week een andere locatie.


Onze laatste bijeenkomst was in het Italiaanse restaurant  Il Primo aan de Reguliersbreestraat.
Eerder waren we (zelfs twee keer)  in Restaurant Flo.
We begonnen de buiten-Bern periode bij Spaans restaurant Centra op de Lange Niezel.



We waren voor het eerst bij Il Primo en dat beviel zeer goed.
Alles smaakte voortreffelijk en de bediening was vlot, vriendelijk en attent.
We waren op de 9- van Johannes van Dam afgegaan en die bleek terecht gegeven.

Een beeld van onze voorgerechten:
Tricolore (avocado, mozarella, tomaat), Vitello tonnato, Bresaola, Funghi gorgonzola noci.





































Daarna aten we o.a.
Tagliatelle nero al scoglio (zie ook  foto boven),
Lasagne al gorgonzola,
Risotto di mare en
Scallopina alla parmigiana.









Risotto di mare
en
Scallopina alla parmigiana

 
















Ter afsluiting een voortreffelijke tiramisu
en een glaasje lemoncello.
We komen hier nog wel eens terug.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


Het Bern-beraad was deze zomer twee keer in Restaurant Flo.
We komen hier graag vanwege de Fruits de mer en de typische Franse keuken.




De Terrine de foies de volaille,
de Terrine de fruits de mer
en de Escargots

































En de fantastische hoofdgerechten:
de Côte de boeuf met bearnaisesaus voor twee,
de gebakken kreeft met frites en mayonaise,















De rogvleugel met linzen
en de confit de canard.
















Het spreekt vanzelf dat we  iedere zomer minstens een keer in Flo eten.

------------------------------------------------------------------------

We begonnen dit jaar onze Bern-beraad in diaspora
in het Spaanse restaurant Centra op de Lange Niezel.













We aten hier verschillende vis combinaties

 
en een stoofschotel van kalfsvlees.













De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de meningen uiteen liepen.
De ambiance is helaas niet meer wat het geweest is.
Volgens de bediening is er niets veranderd,
maar wij herinneren ons een lawaaierige wit-betegelde ruimte.
Nu zaten we in een sombere bedompte pijpela.
Maar het eten smaakte als vanouds lekker en authentiek Spaans.





zondag 8 juli 2012

VAARWEL ROB PRONK




















Vorige week vrijdag, op 6 juli 2012,  is de grote jazz-maestro Rob Pronk overleden.
In maart 2007 ontmoette ik hem voor het eerst in Florida, waar mijn man Bert Vuijsje hem ging interviewen.
Over zijn betekenis voor de jazz is zeker elders te lezen.
Hier wat persoonlijke herinneringen.











Rob woonde destijds ieder jaar drie maanden - januari, februari en maart - op Long Boat Key aan de westkust van Florida, waar het klimaat veel beter is dan in zijn woonplaats München. En waar hij naar hartelust kon golfen.







Een paar keer per week trad hij op in de bar van restaurant Euphemia.
Hij zong er standards uit The American Songbook, zichzelf begeleidend op een keyboard.

In 2008 vierde Rob zijn 80ste verjaardag in Florida.
Zijn jongere zuster Helen 'Babes' Pronk, ook bekend als jazz-zangeres, was daarbij.
Hier dineren we met z'n vieren in het restaurant.















Ik denk met veel warmte aan hem.

donderdag 21 juni 2012

EILAND IN DE ZON




Een korte vakantie om even van de zon te genieten:
10 dagen naar Tenerife.
Het was inderdaad heerlijk weer, wel lekker warm, maar niet te heet.
We hebben mooie plaatsjes bezocht en heerlijk gegeten.
We aten de gewone vakantie-cliché gerechten:
Croquetes de pescado (viscroquetjes) en Gamba's à  la plancha (gegrilde garnalen).


 en een visschotel


en Pimentos del Padron (gegrilde zoete pepertjes)




We aten lekkere vissen en visjes en soms ook lamsvlees en kip.







Op het mooie zandstrand van Las Teresitas was het wel uit te houden.
De zee was heerlijk om in te zwemmen.
In de verte een grote tanker.






















De natuur is onbeschrijflijk mooi. In juni staat alles in bloei.






























Het voetbalkijken op de hotelkamer had een heel eigen charme.
Jammer dat ze niets gepresteerd hebben.
Zoals Bert altijd zegt: 'clubliefde kan niet van één kant komen'.


Ten slotte de toetjes: we hebben ons deze keer verstandig gedragen.
Je kunt ze ook niet eten, maar als je ze toch fotografeert, is het ook een beetje genieten.


































De vulkaan El Teide, vreemd genoeg met 3800 meter de hoogste berg van Spanje.
En de sunset gezien vanuit restaurant El Calderito hoog boven onze favoriete verblijfplaats Puerto de la Cruz.